Azərbaycançılıq ideologiyasına sidq ürəkdən bağlı olan Azərbaycan maarifçiləri, ziyalılar xalqı ağ günə çıxarmaq üçün böyük işlər görüb. Əlbəttə, Azərbaycanda maarifçilik hərəkatının başında duran ziyalılar xalqımıza böyük fayda verib.
XX əsrin əvvəllərində Azərbaycanda xalq maarifi hərəkatının başlanması və bu işə ölkə ziyalılarının, fikir adamlarının rəhbərlik etməsi həqiqətən də təqdirəlayiqdir. Bildiyimiz kimi, ölkəmizdə baş verən xalq maarifi hərəkatı bir azərbaycançılıq işi olub və azərbaycançılığın geniş yayılmasına böyük təkan verib.
Tanınmış alim Abuzər Xələfov "Azərbaycanda kitabxana işinin tarixi" kitabının I fəslində yazır ki, XX əsrin əvvəllərində (1901-1920-ci illər) Azərbaycanda xalq maarifi işi böyük gücə malik olub. Xalq maarifinin, mədəni-maarif sahəsinin inkişaf tarixini araşdıran alim yazır ki, o dövrün statistikasına görə, Qafqaz Tədris Dairəsinin rəsmi məlumatına əsasən, 1915-ci ildə Azərbaycanda məktəbə olan tələbatı ödəmək üçün 1745 məktəb lazım idi. Halbuki, cəmi 380 məktəb fəaliyyət göstərirdi ki, bu da ehtiyac olandan 4,5 dəfə az idi. O vurğulayır ki, XX əsrin əvvəllərində fəaliyyət göstərən görkəmli maarif xadimləri milli dillərdə məktəb açılması, məktəb yaşlı bütün azərbaycanlı uşaqların məktəblərə cəlb edilməsi, milli dillərdə dərs deyə biləcək kadrların hazırlanması, dərsliklərin, dərs vəsaitlərinin yaradılması uğrunda fəal mübarizə apardığından, ciddi təzyiqlərə məruz qalırdılar: "Xalqımızın görkəmli, fədakar maarif xadimlərinin ardıcıl mübarizəsinə baxmayaraq, 1917-ci il oktyabr çevrilişi ərəfəsində cəmi 23 orta məktəbin olması dediklərimizi bir daha təsdiq edir. Azərbaycandilli ümumtəhsil məktəblərini bitirən şagirdlərə təhsillərini davam etdirmək üçün şərait yox idi. Peşə-texniki məktəblərin təşkili tamamilə diqqətdən kənarda qalmışdı. Bakı şəhərinin neft sənayesində ixtisaslı fəhlələrə böyük ehtiyacı olduğu halda, Azərbaycan dilində tədris aparan peşə-texniki məktəblərinin açılmasına şərait yaradılmırdı. Azərbaycanda bircə ali məktəb belə yox idi. Hökumət isə ali məktəblərin təşkili haqqında ümumiyyətlə fikirləşmirdi...".
O dövrdə Azərbaycan mətbuatının fəaliyyətinə nəzər salan alim qeyd edir ki, milli mətbuat olduqca böyük işlər görüb və bu işlər xalqın maariflənməsinə, azərbaycançılıq ruhunda formalaşmasına xidmət edib. Alim vurğulayır ki, XX əsrin əvvəlləri Azərbaycan mətbuatının tarixində mühüm mərhələ təşkil edir: "Bu mərhələ Azərbaycan mətbuatının, xüsusilə Azərbaycan milli mətbuatının inkişaf mərhələsi kimi xarakterizə olunur. 1905-1907-ci illər inqilabından qorxuya düşən çar hökuməti yerlərdə yeni mətbuat orqanlarının, xüsusilə milli dillərdə qəzet və jurnalların yaradılması sahəsində ciddi güzəştlərə getməyə məcbur olmuşdu. İnqilab cəmiyyətin bütün ictimai-siyasi həyatına təsir etmiş, yerli əhali içərisində mədəniyyətin, maarifin, mətbuatın inkişafına can atan, mütləqiyyət qarşısında demokratik, mütərəqqi tələblər irəli sürən, milli mədəniyyətin, xalq maarifinin ana dilində mətbuatın inkişafı uğrunda mübarizə aparan qüvvələrin meydana çıxmasına şərait yaratmışdı. Belə qüvvələrə xalqımızın mütərəqqi ziyalıları, görkəmli maarif, mədəniyyət, ədəbiyyat, elm, təhsil və ictimai xadimləri rəhbərlik edirdilər. Xalqımızın istiqlal mübarizəsi tarixində müstəsna rolu olmuş bu mütərəqqi insanlar Azərbaycan milli hərəkatının, milli ideologiyasının, azərbaycançılıq ideyalarının yaranması və formalaşmasında böyük xidmətlər göstərmişlər.
Belə görkəmli ziyalılardan H.Zərdabini, C.Məmmədquluzadəni, N.Nərimanovu, Ü.Hacıbəyovu, M.Ə.Sabiri, M.Rəsulzadəni, Ə.Hüseynzadəni, Ə.Ağayevi, A.Talıbzadəni, H.Cavidi, Ə.Topçubaşovu, M.F.Axundovu, Ə.Haqverdiyevi və digərlərini misal göstərmək olar. XX əsrin əvvəllərində dövri nəşrlərin yaradılmasında və onların ideya istiqamətinin müəyyənləşdirilməsində Azərbaycan ziyalılarının rolu əvəzsizdir. Əgər XIX əsrin sonlarında Azərbaycan dövri mətbuatın nəşri sahəsində axırıncı yerlərdən birini tuturdusa, yəni cəmi beş adda dövri mətbuat nəşr edilirdisə, bu rəqəm XX əsrin əvvəllərində xeyli çoxalmışdı. 1903-cü ildə Tiflisdə Qafqazda yeganə qəzet- "Şərqi-Rus" qəzeti çıxmağa başlamışdı. Bu qəzetin təsisçisi Məmmədağa Şahtaxtlı öz dövrünün təhsilli ziyalılarından biri olmaqla, tezliklə qəzetin ətrafında böyük ziyalılar qrupunu toplamağa müvəffəq olmuşdu. "Şərqi-Rus" qəzetində C.Məmmədquluzadə, H.Zərdabi, M.Ə.Sabir, A.Səhhət, M.S.Ordubadi, F.Köçərli, Ömər Faiq Nemanzadə və s. kimi bir çox məşhur ədib və şairlər iştirak edirdilər. "Şərqi-Rus" qəzeti mədəniyyət, ədəbiyyat və dil məsələlərinə böyük diqqət yetirirdi. 1905-1907-ci illər inqilabı dövründə Azərbaycanda böyük inkişaf baş verdi. On bir yeni mətbuat orqanı meydana gəldi. 1906-cı ildə bütün Şərqdə və qonşu dövlətlərdə böyük əks-səda doğuran satirik "Molla Nəsrəddin" jurnalının nəşri Azərbaycan mətbuatı tarixində böyük hadisə oldu. Öz ideya istiqamətini milli azərbaycançılıq ideologiyasının təbliğinə yönəltmiş "Molla Nəsrəddin" jurnalı o dövrdə Şərq ölkələrində və Rusiyada bütün türkdilli xalqlar tərəfindən ən çox oxunan jurnal idi. Azərbaycan mətbuatı tarixində çox mühüm yer tutan bu jurnal XX əsrin əvvəllərindəki milli mətbuatımızın demokratik, sivil yolla inkişafı üçün təməl daşı olmaqla, milli azərbaycançılıq ideyalarının, maarifçilik ideyalarının yayılmasında, Azərbaycan ədəbiyyatının, elminin, incəsənətinin təbliğində mühüm rol oynayıb. Bu jurnalın Azərbaycan mətbuatı tarixində ən böyük xidmətlərindən biri "Molla Nəsrəddin"çilər ədəbi publisist məktəbinin yaradılması olub. Bu məktəbin formalaşmasında iştirak edən görkəmli Azərbaycan ziyalıları milli mətbuatın gələcək inkişafında olduqca böyük xidmətlər göstərmişlər. "Molla Nəsrəddin" jurnalının bilavasitə təsiri altında 1905-1917-ci illər arasında Azərbaycanda "Bəhlul", "Tuti", "Zənbur", "Məzəli", "Babayi-Əmir" adlı satirik jurnallar nəşr edilməyə başladı. Doğrudur, bu jurnallar "Molla Nəsrəddin" səviyyəsinə yüksəlməsələr də, xalqımızın həyatında olduqca mühüm rol oynamaqla öz ətraflarında xeyli oxucu kütləsi toplaya bilmişlər. Həmçinin ölkəmizin maarif xadimlərinin bilavasitə rəhbərliyi və köməyi ilə uşaqlar və valideynlər üçün "Dəbistan", "Rəhbər", "Məktəb" adlı jurnalların nəşrə başlaması təqdirəlayiq idi. Belə jurnallar təhsil sisteminin formalaşması, tədris prosesinin təkmilləşməsi üçün böyük elmi-metodik əhəmiyyətə malik idi. XX əsrin əvvəlləri Azərbaycanda xüsusilə qəzetçiliyin inkişafı, bu sahədə böyük şəbəkənin yaranması ilə fərqlənir. 1905-1907-ci illərdə mətbuat orqanlarının sayı 12-yə çatmışdı. Çar mütləqiyyəti tərəfindən həyata keçirilən hər cür təqiblərə, bürokratik əngəllərə baxmayaraq, 1917-ci ilə qədər Azərbaycanda 227 dövri mətbuat orqanı nəşr edilib. 1917-ci ilə qədər nəşr edilən qəzet və jurnalların 60 faizi 1905-1907-ci illərin payına düşür. Bu mətbuat orqanlarından 66 adda, yəni 30 faizinin Azərbaycan dilində nəşr edilməsi qısa zaman kəsiyində Azərbaycan ziyalılarının böyük qələbəsi idi.
Bu dövrdə Azərbaycan dilində həmçinin "Şərqi-Rus", "Həyat", "Tərcüman", "Füyuzat", "İrşad", "Təkamül", "Dəvət-Qoç", "Yoldaş", "Bakı həyatı", "Tazə həyat", "Tərəqqi", "İttifaq", "Həqiqət", "İqbal", "Yeni iqbal", "Açıq söz", "Hümmət", "Yeni Füyuzat" və s. mətbuat orqanları nəşr edilib. XX əsrin əvvəlləri Azərbaycan mətbuat orqanlarının həyatında həm də mətbuat təşkilatçılarının, peşəkar jurnalistlər nəslinin yetişməsi ilə fərqlənib. Azərbaycanın qabaqcıl ziyalıları içərisindən onlarla qəzet və jurnal redaktorlarının yetişməsi dediklərimizi təsdiq edir. Məhz belə ziyalıların böyük peşəkarlığı sayəsində Azərbaycan mətbuatı böyük inkişaf yolu keçmiş, milli şüurun formalaşmasında, azərbaycançılıq ideyalarının təbliğində, ölkədə demokratiyanın inkişafında, çar Rusiyasının milli müstəmləkə zülmünə qarşı mübarizə aparılmasında böyük rol oynayıb. Belə redaktorlara misal olaraq M.A Şahtaxtlını ("Şərqi-Rus"), Ə.Ağayevi ("Həyat", "İrşad", "Tərəqqi"), Ə.Hüseynzadəni ("Həyat", "Tərəqqi"), C.Məmmədquluzadəni ("Molla Nəsrəddin"), H.Vəzirovu ("İrşad", "Tazə həyat", "İttifaq", "Səda", "Sədayi-Vətən", "Sədayi-Haqq", "Sədayi Qafqaz"), M.Rəsulzadəni ("İrşad", "İqbal", "Yeni iqbal", "Açıq söz"), Ü.Hacıbəyovu ("Tərəqqi", "Həqiqət", "Yeni iqbal", "Azərbaycan") və s. göstərmək olar".
A.Xələfov qeyd edir ki, XX əsrin əvvəllərində Bakıda rus dilində 119 adda qəzet və jurnal nəşr edilib ki, bu da çap edilən dövri mətbuat orqanlarının 50 faizini təşkil edirdi. Onun yazdığına görə, o dövrdə rus dilində "Kaspi", "Baku", "Bakinskiye izvestiya", "Bakinskiy raboçiy" və s. qəzetlər nəşr edilirdi. Alim qeyd edir ki, rusdilli mətbuatda Azərbaycanın iqtisadi, siyasi, mədəni və sosial durumu haqqında məsələlər qaldırılır, ölkədə bütün sahələrdə olan gerilik tənqid edilir, Azərbaycan xalqının tarixi, mədəniyyəti, mənəvi ənənələri haqqında məqalələr dərc edilirdi. A.Xələfovun yazdığına görə, Azərbaycanda və Rusiyanın digər şəhərlərində dərc edilən rusdilli mətbuat orqanlarında milli mətbuat xadimlərimizdən H.Zərdabinin, Ə.Ağayevin, Ə.Hüseynzadənin, E.Sultanovun, M.Şahtaxtlının, Ü.Hacıbəyovun çıxış etməsi xalqımızın elm, mədəniyyət və mənəvi ənənələrinin təbliğində böyük rol oynayırdı.
"XX əsrin əvvəllərində ölkəmizdə nəşr edilən iri mətbuat orqanlarını azərbaycanlı sahibkarlar maliyyələşdirirdilər. Bu sahədə xalqımızın görkəmli xeyriyyəçi oğlu H.Z.Tağıyevin xüsusi rolu təqdirəlayiq olub. "Kaspi", "Həyat", "Açıq söz" qəzetləri və "Füyuzat" jurnalı onun vəsaiti hesabına nəşr edilirdi. Beləliklə, milli mətbuat tarixində xüsusi mərhələ təşkil edən XX əsrin əvvəllərində hər cür çətinliklərə, təqiblərə baxmayaraq, 1917-ci ilin fevralına qədər Azərbaycanda 227 dövri mətbuat orqanı nəşr edilib ki, onlardan 30 faizi, yəni 66 adda Azərbaycan dilində, 50 faizi, yəni 119 adda isə rus dilində olub" - deyə yazan A.Xələfov vurğulayır ki, məhz bu illərdə görkəmli Azərbaycan ziyalılarının milli mətbuatın yaranmasında, təşkilində və formalaşmasında iştirakı onun məzmunca inkişaf edib təkmilləşməsinə, cəmiyyət həyatının bütün sahələrində həlledici mövqe tutmasına, milli şüurun formalaşmasında mühüm rol oynamasına səbəb olub.
XX əsrin əvvəllərində Azərbaycanda böyük xalq maarifi hərəkatı güclənir, mətbuat inkişaf edirdi. Xalq maarifi hərəkatına bugünkü nəzərlərlə baxdıqda onu mükəmməl bir azərbaycançılıq hərəkatı adlandırmaq olar. Bu işin başında Azərbaycanın görkəmli ziyalıları və onların gördüyü xoş əməllər dayanırdı...
İradə SARIYEVA
Yazı Azərbaycan Respublikasının Prezidenti yanında Kütləvi İnformasiya Vasitələrinin İnkişafına Dövlət Dəstəyi Fondunun maliyyə dəstəyilə çap olunur.