Almaniya Kansleri Angela Merkelin Cənubi Qafqaza, o cümlədən Azərbaycana səfəri ərəfəsində bu ölkədə yaşayan soydaşlarımızdan ibarət “Azərbaycanın demokratik seçimi” təşkilatının üzvləri onun iqamətgahı önündə aksiya keçirib.
Avqustun 22-də keçirilən aksiyada “Siyasi məhbuslara azadlıq”, “İnsan hüquqlarını neft maraqlarına qurban verməyin” kimi şüarlar səsləndirən soydaşlarımız Merkeli insan haqları ilə bağlı Azərbaycan dövlətinə təzyiq göstərməyə çağırıb. Aksiya keçirmək də, vətəndaş mövqeyi sərgiləmək də insanların ən doğal haqlarındandır və buna görə kimisə qınamaq fikrindən uzağıq. Amma gəlin görək, bununla nə qazandıq və nə itirdik...
Bəlli məsələdir ki, erməni diasporunun üzvləri, nəinki Almaniyada, dünyanın bütün qabaqcıl ölkələrində geniş lobbiçilik fəaliyyəti aparır və razılaşaq ki, onlarla müqayisədə bizim xaricdəki soydaşlarımızın fəaliyyəti ürəkaçan deyil. Bəs elə isə, Merkelin səfəri kimi tarixi fürsətdən yararlanıb Azərbaycan həqiqətlərinin bu ölkədə daha geniş yayılması, konkret Xocalı qətliamı ilə bağlı mətbuatda çıxışlar və çağırışlar etmək, lap elə aksiyalar keçirməklə bu ölkənin istər rəhbərliyində, istərsə də ictimaiyyətində uğradığımız ədalətsizliklər barədə daha geniş təsəvvür yaratmaq daha yaxşı olmazdımı? Axı bu Vətən həm də sizindir! Hər kəs bilir ki, ən kiçik fürsətdən yararlanmağı bacaran ermənilər gələn qonağı ilk növbədə tarixə yamaq etdikəri qondarma “soyqırım” memorialına apararaq baş əydirir, bununla da bu qondarma “tarixi” onların beyninə yeridirlər. O halda səfər öncəsi onları qabaqlayaraq Xocalıda törətdikləri vəhşilikləri sadalamaqla ən azı Merkelin İrəvanda, soyqırım kəlməsini işlətməsə də, “bu faciə baş verib və bu tarixdir” kimi fikirlərinin önünü kəsmək daha yaxşı olmazdımı? Hətta xanım Kanslerin nəzərinə ermənilərin İrəvanın tarixinə pərçimləmək istədikləri saxtakarlıları da çatdırmaq, onun şəhər olaraq yaranma tarixinin 2800 ili deyil, cəmi 600 ili əhatə etdiyini, yaradıcısının isə Azərbaycanın Səfəvilər sülaləsinin olduğunu çatdırmaq görün erməni təbliğatına nə boyda zərbə ola bilərdi?!
Erməni saytlarını müntəzəm izləyənlər üçün, xüsusilə son illərdə, bu ölkədən kütləvi miqrasiyanın olması təzə xəbər deyil. İnsanlar Ermənistanı yaşam şərtlərinin çətinləşməsi, özəlliklə də Qarabağ savaşı və əsgər ölümləri üzündən tərk etdiklərini gizlətmir. Əsgər analarının ard-arda keçirdikləri kütləvi etiraz aksiyaları deyilənlərə əyani sübutdur və bu aksiyalarda açıq-aşkar bəyan edirlər ki, onlara ÖZGƏ TORPAQLARI deyil, oğulları lazımdır, onların yad torpaqlarda ölməməsi üçün ölkələrini tərk edirlər. Üstəlik, işğalçılıq siyasəti üzündən onillərdir blokadada qalan, bu üzdən də iqtisadiyyatı çökən, insanların yaşayış səviyyəsində kəskin geriləmələr müşahidə olunan Ermənistandan məhz bu şərtlərə görə Almaniyaya miqrasiya edənlərin də sayı son illərdə kifayət qədər artıb. Belə olan halda, sizcə nədən Merkel Bakıdan öncə İrəvana gedəcəyi halda oradakı ermənilər aksiya keçirib onu dövlətlərinə təzyiq göstərməyə çağırmadılar? Düşünsəniz, cavabın çox da dərində olmadığını görərsiz...
Və yaxud götürək, çağırışlarınızdakı neft maraqları barədə fikirlərinizi. Mətbuatdan da bildiyimiz kimi, son illərdə Azərbaycan çəkdiyi enerjidaşıyıcıları xətlərilə dünyanın gündəmində xüsusi yer tutur və bu günlərdə Alman hökumətindəki mənbə ölkəsinin Rusiyadan əlavə digər mənbələrdən, o cümlədən Azərbaycandan qaz almaqda maraqlı olduğunu bildirib və bu kontekstdə Cənub Qaz Dəhlizinin inşasını dəstəklədiklərini dilə gətirib. Bunun qarşılığında bu ölkədəki soydaşlarımızın sözügedən çağırışlarını nəyə xidmət kimi dəyərləndirməliyik? Sizlərin İtaliyada TAP kəmərinə qarşı kampaniya aparan “no TAP” hərəkatından fərqiniz nə oldu?
Təbii, hər kəsin atdığı addıma bəraət qazandırmaq üçün bir səbəbi–arqumenti olur, amma unutmayın ki, vətəndaşlıq mövqeyi bu səbəb-arqumentlərdən çox ucada dayanır...
SAMİRƏ
