Könül Şıxıyeva: “Tural dedi ki, ana, mənə söz ver şəhid olsam ağlamayacaqsan”
18 yaşı vardı, nə nişanlı idi, nə də evli, anasının ümid yeri, atasının gözünün işığı, qardaş-bacısının arxa-dayağı idi. “Ana, şəhidlik hər adama qismət olmur, mən şəhid olmaq arzuma çatacağam”bu sözləri dilə gətirdikcə anası əsim-əsim əsir, göz yaşını leysan edir, məni də özünə qoşur.Gözlərimdən yaş axdığını görüb kağız məndili mənə uzadır “sil gözünün yaşını, bacı, ağlama”deyir. 44 günlük Vətən müharibəsi şəhidlərindən biri də Tural Ətraf oğlu Şıxızadənin anası Könül Şıxıyeva deyir bu sözləri. Nakam balası Turaldan danışdıqca haldan-hala düşür Könül ana. “Tural dedi ki, ana, mənə söz ver şəhid olsam ağlamayacaqsan. Necə ağlamayım ay bala, necə?”
Könül ana ilə Nəzakət Məmmədovanın rəhbərlik etdiyi Mədəniyyət Nazirliyi Respublika Xatirə Kitabı Redaksiyasının ərsəyə gətirdiyi “44 gün – Tarixi zəfər” adlı çoxcildliyin III və IV cildlərinin Şamaxı rayon Mədəniyyət Mərkəzində təqdimatı zamanı tanış olduq, danışdıq, dərdləşdik.
Tural Ətraf oğlu Şıxızadə 2002-ci il mayın 30-da İsmayıllı rayonunun Diyallı kəndində anadan olub.
2008-ci ildə Aqil Məmmədov adına Diyallı kənd orta məktəbində təhsil almağa başlayıb. 9-cu sinifi bitirdikdən sonra İsmayıllı rayon Peşə məktəbində təhsilini davam etdirib. 2019-cu ildə orta məktəbi bitirib. 2018-ci ildə qol güləşi üzrə yarışlara qatılıb. Uğurlu çıxışları nəticəsində 6 medal, 11 diplom qazanıb. Bu idman növü üzrə həmçinin, respublika birincliyinə layiq görülüb. 2020-ci ilin iyulun 11-də həqiqi hərbi xidmətə yollanıb. 2020-ci il sentyabrın 27-də Azərbaycan Silahlı Qüvvələri tərəfindən Ermənistan işğalı altında olan ərazilərin azad edilməsi və Azərbaycanın ərazi bütövlüyünün bərpa olunması üçün başlanan Vətən müharibəsi zamanı Kəhrillər xarabalığı, dostagir, Talış və Suqovuşan yaşayış məntəqəsinin azadlığı uğrunda gedən döyüşlərdə savaşıb. Tural Şıxızadə oktyabrın 1-də Suqovuşan döyüşləri zamanı şəhid olub. “Şəhid olanda 18 yaşı vardı, iki ay yarımın əsgəri idi. O əsgər getdiyi günün gecəsi Tovuz döyüşləri başladı, general Polad Həşimov şəhid oldu.
Oğlum Goranboyda xidmət edirdi. Heç ağlıma gəlməzdi ki, oğlum şəhid ola bilər. Oktyabrın 1-də Suqovuşanın azad edilməsi yolunda şəhid olub. 71 gün Turalın nəşini axtarmışıq. Özüm də axtarışlarda iştirak etmişəm, o yer qalmayıb ki, gedib ora baxılmasın. Dekabrın 11-də nəşini evə gətirməzdən bir saat əvvəl balamın şəhid olduğunu öyrəndim.
Mənə deyirdi ki, “ana, şəhidlik hər adama qismət olmur, mən bu arzuma çatsam, sən bil ki, mən dünyanın ən xoşbəxti olaram. Şəhid olsam, başını dik tut, ağlama". Onun bu arzusuna görə də dəfn olunanda özüm bayrağını aldım, öpüb "Vətən sağ olsun", dedim". Ananın sözlərinə görə, onlar Turalın nəşini axtaranda öyrəniblər ki, oğulları könüllü olaraq döyüşə gedib. “Soruşublar ki, kim döyüşmək istəyir? Birinci qabağa Tural çıxıb və əsgər yoldaşlarına baxıb deyib ki, siz necə ana-bacı qeyrəti çəkirsiniz, niyə heç kim qabağa çıxmadı? Ondan sonra Turalla bir yerdə 16 nəfər döyüşə gedib. Tural idmançı idi. Qol güləşi üzrə Respublika çempionu olmuşdu. 11 diplomu, 6 medalı vardı. Hələ 9-cu sinifdə oxuyandan onun mesajları var ki, mən şəhid olacağam. Son zəngdə şəkil çəkdirməyib, sonra deyib ki, uşaqlar, gəlin şəkil çəkdirək, nən şəhid olanda şəkilə baxıb məni xatırlayarsınız. Onun elə mesajları vardı. Əsgər gedəndə onu yola salmağa qoymadı məni. Yalvardım ki, qoy mən də başqa analar kimi gedib səni yola salım. Turalın əsgər getməsi mənim arzum idi. “Ana, Qurana and iç ki, arxamca ağlamayacaqsan”-dedi. And içdim, o məni qucaqladı, elə bir şəklimiz də var. əsgər getməzdən üç gün əvvəl mənə dedi ki, ana, ürəyimə damıb ki, mən əsgərlikdə olanda müharibə başlayacaq, şəhid olacağam, səni şəhid anası edəcəyəm, nəbadə ağlayasan, ağlama... Biz sonuncu dəfə onunla sentyabrın 30-u günü danışdıq, müharibədə olduğunu bildirmədi. Elə ancaq dedi ki, ana, özündən muğayat ol. Bilmirdik onun müharibdə olduğunu. Sentyabarın 27-si günü döyüşə qatılıb. Həmin gün də biz onun görüşünə getmişdik. Ev xörəyi, bir də şirniyyat istəmişdi, apardıq. Hərbi hissədə dedilər ki, müharibə başlayıb, görüşə bilməzsiniz. Əsgər gedəndən sonra heç görüməmişdik, andiçməsinə də pandemiya səbəbindən gedə bilmədik. Görənmədik balamı. Tabutu gəldi, heç soyuq üzünü də görmədim...Ağdərənin Ağ uçuq deyilən yerində Suqovuşan uğurunda döyüşdə şəhid olmuşdu, itkin birdik. Qızıl Aypara Cəmiyyətinin köməyi ilə 71 gündən sonra nəşini neytraldan çıxarmışdılar...Bir qızım iki oğlum var. Şəhidimi “yoxdu” bilmirəm, həmişə “var” bilirəm. Balamın saçı uzun idi. Əsgərliyə getməzdən iki ay əvvəl kəsdirmişdi, onun saçını atmadım, yığb saxladım, dedim ki, əsgər gedib gəlsin, sonra ataram. Onun saçından balış düzəltmişəm, beş ildir ki, o balışı qucaqlayıb gedəni səhər edirəm. Balamın körpəlik əmziyindən tutmuş əsgər gedənə qədər nəyi var hamısını saxlamışam. Elə bil ürəyimə dammışdı ki, bir gün əbədi ayrılacağıq, mən onlarla təsəlli tapacağam.
Ümumiyyətlə, Turalın iki arzusu var idi: İdmançı olmaq və Şəhid olmaq. Xaricə turnirə çağırılmışdı. Həmişə deyirdi ki, kaş yarışda erməni ilə düşəm, yarışı bəhanə edib onun qolun sındıraram, torpağımın heyfin alaram. Elə oldu ki, yarışda istədiyi kimi erməni ilə düşdü, amma pandemiyaya görə gediş alınmadı. Şəhid olmaq arzusuna da onu ancaq düşmənimiz çatdırardı. Onlar da çatdırdı. Erməni elə bilir ki, mənim balamı snayperlə vurmaqla ona və mənə pislik edib, yox. Qoy eşitsinlər, onlar elədiyi pisliklə əslində yaxşılıq edib. Mənim balamı Allahın yanına çatdırıb. O ən uca mərtəbəyə çatıb. Bir gözüm ağlayır, bir gözüm gülür. Ağlayır ona görə ki, hələ cavan idi, 2 ay yatımın əsgəri idi, gülür ona görə ki, Tural arzusuna çatdı. Erməni sevinməsin ki, bizə pislik edib, Turalı arzusuna çatdırıb". Könül ana qeyd edir ki, Tural ön cəbhədə xidmət etmək üçün can atırmış: “Olduqca vətənpərvər idi. Hərbi xidmətə çağırılanda sevinə-sevinə gəldi. Evdə qol açıb oynayırdı. Hamıya da deyirdi ki, Milli Orduya düşmüşəm, 3 aydan sonra bölünündə də Ağdama, Tərtərə düşəcəyəm. Qonşularımız deyib ki, atan xəstədir, getmə. Deyib nə? Gedirəm Ağdamı almağa. Bu uşağa baxıb məəttəl qalırdım. Deyirdim ki, bütün övladlarımızda bu istək olsa, torpaqlarımız azad olunar. Allaha şükür ki, övladlarımız qaçmadı, Şəhid oldular, uca məqama yüksəldilər". Azərbaycanın ərazi bütövlüyünün təmin edilməsi uğrunda döyüş əməliyyatlarına qatılan və hərbi hissə qarşısında qoyulmuş tapşırıqların icrası zamanı vəzifə borcunu şərəflə yerinə yetirdiyi üçün Azərbaycan Prezidenti İlham Əliyevin 15.12.2020-ci il tarixli Sərəncamına əsasən Tural Şıxızadə ölümündən sonra "Vətən uğrunda" , "Cəsur döyüşçü", "Suqovuşanın azad olunmasına görə" medalları ilə təltif edildi.
İradə SARIYEVA
Şamaxı-Bakı
