Raifə Dünyamalıyeva: “Oğlum zəng vurdu, danışdıq, “ana, mən gəlincə gözlə məni” dedi”
“Ana, onsuz da mən bir bir gün düşməndən öcümüzü alacağam, şəhid olsam başını dik tut, qürurla yeri, ağlama, heç ağlama... Ümidini kəsmə məndən heç vədə, əlini üzmə məndən...” Bircə oğlu Rüstəmin sözü Raifə ananın ürəyini elə göynədir ki, dillə deyiləsi deyil. Rüstəmin atası 30 yaşında dünyadan köç edib, ömrünü oğluna bağışlayıb. Sən taleyin işinə bax ki, Rüstəm də 30 yaşının tamamında şəhidlik zirvəsinə ucalıb. Raifə ana deyir ki, qızım, bütün şəhid analarının dərdi böyükdür, amma onun dərdi hamının dərdindən də böyükdür, dərdini danışsa dağ dəlinər, torpaq çatlayar, bulaqlar quruyar, quşlar qanad çalmaz bir daha...Raifə Dünyamalıyeva antiterror şəhidi Dünyamaliyev Rüstəm Nəriman oğlunun anasıdır... Gözlərinin işığı öləziyib ağlamaqdan. Deyir ki, qızım, gözümü Rüstəmə dikmişdim, onun da taleyi belə oldu.
Raifə ana ilə Nəzakət Məmmədovanın rəhbərlik etdiyi Mədəniyyət Nazirliyi Respublika Xatirə Kitabı Redaksiyasının ərsəyə gətirdiyi “44 gün – Tarixi zəfər” adlı çoxcildliyin III və IV cildlərinin Şamaxı rayon Mədəniyyət Mərkəzində təqdimatı zamanı tanış olduq, danışdıq, dərdləşdik, göz yaşımız bir-birinə qarışdı.
Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin müddətdən artıq həqiqi hərbi qulluqçusu (MAXE) Dünyamaliyev Rüstəm Nəriman oğlu 31 yanvar 1993-cü ildə Şamaxı rayonu, Qonaqkənd kəndində anadan olub. Şamaxı rayonu Qonaqkənd kənd tam orta məktəbində təhsil alıb. Orta təhsilini tamamladıqdan sonra Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin sıralarına xidmətə çağrılıb.
Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin hərbi qulluqçusu olan Dünyamaliyev Rüstəm Nəriman oğlu Azərbaycan Respublikasının Silahlı Qüvvələri tərəfindən 20 sentyabr 2023-cü il tarixində həyata keçirilmiş uğurlu lokal antiterror tədbirləri zamanı Ağdərə istiqamətində gedən döyüşlərdə şəhid olub.
Şamaxı, Qonaqkənd kənd qəbiristanlığında dəfn edilib.
Prezident İlham Əliyevin Azərbaycan Respublikası Silahlı Qüvvələri hərbi qulluqçularının və Daxili İşlər Nazirliyi əməkdaşlarının təltif edilməsi haqqında Sərəncamına əsasən əsgər Dünyamaliyev Rüstəm Nəriman oğlu ölümündən sonra 3-cü dərəcəli “Vətənə xidmətə görə” ordeni ilə təltif edilib.
“Rüstəm 30 yaşında şəhid oldu, üç övladı yadigar qaldı. Oğlum hərbiçi idi. Evləndirdim. Bir il oxudu. Sonra dedi ki, ana, icazə ver hərbiyə gedim. Qoymaq istəmirdim, amma onda olan Vətən sevgisini görüb icazə verdim. Çox vətənpərvər uşaq idi. Elə bir oğul idi ki, sözlə demək mümkün deyil. İki qızım, bir oğlum var idi. Mənim yaşadığımı heç kim yaşamayıb, qızım. Yoldaşım 30 yaşında vəfat etdi. Rüstəmi bir yaş yarımından atasız böyütdüm. Oğlumun şəhid olması mənim üçün ikinci zərbə oldu. Atasının yaşına gəlib çatdı və şəhid oldu. Bu mənə çox ağır təsir edir ki, ikisi də eyni yaşda həyatdan köçdülər. Elə bil ki, həyatımı yenidən yaşadım. Mən yaşadığımı gəlinim də yaşayır.
Hər gün ya telefonla danışırdı, ya da bacısına mesaj yazırdı. “Məndən yerimi soruşma, yerimi deyə bilmərəm, ana!” deyirdi. Yerini gizli saxlayırdı bizdən.
Rüstəm şəhid olmamışdan bir gün əvvəl Bakıya uşaqların yanına getdim. Oğlum zəng vurdu, danışdıq, “ana, mən gəlincə gözlə məni” dedi. Müharibə olduğunu anlamadım. Mənə deməmişdilər ki, antiterror başlayıb. Elə baxırdım ki, çoxlu təyyarələr gedir, ürəyimi narahatlıq bürüdü. Gəlinimdən soruşdum ki, ay qızım, nə çox təyyarə gedir? Dedi ana, bura belədir, hər gün təyyarə gedir. Elə bilirdim ki, Rüstəm təlimdədir.
Senytyabrın 20-si səhər tezdən baxdım ki, ürəyim əsim-əsim əsir. Gəlinə dedim ki, kəndə gedirəm. Çox israr etdi ki, indi çıxma, axşam bir yerdə çıxarıq. Dedim yox, mən səni gözləyə bilmərəm, gedirəm, sən axşam gələrsən. Ürəyim nə isə xəbər verir mənə, ev məni çağırır. Evə gələn kimi qızım dedi ki, ana, qardaşım dünəndən telefonla danışmayıb. Dedim qızım, ola bilsin, başı qarışıq olub. Dedi yox ana, başı qarışıq olsa da mütləq mesaj yazır, mənə mesaj gəldi, amma o mesajı qardaşım yazmayıb, başqası yazıb. Taksi tutub Şamaxıya gəldik ki, bəlkə şəhərdə nə isə bilərik. Şəhərdəki qızımgilə getdik ki, dərdimizi bir-yerdə çəkək, o, da nigaran idi. Gecə xəbər gəldi ki, Rüstəm yaralanıb evə aparırlar. Dedim yaralanmayıb, yaralını evə niyə gətirirlər ki? Uşağam məni aldadırsınız? Mənim oğlum dedi ki, ana, bir gün üstünə şəhid gələcəm, balam şəhid olub, məndən heç nəyi gizlətməyin. Oğlum mənə dedi ki, ana, başını dik tutarsan, mən elə oğul deyiləm ki, başını ağağı edəm. Qürurluyam, balam şəhidlik şərbəti içib. Amma yaşamaq çətindi mənə. Balaları qalıb. O ağır həyatı mən yaşamışam...Uşağının biri məktəbdə oxuyur, ikisi bağçaya gedir. Şanslıyam ki, Vətənə layiqli oğul böyütdüm. Fəxr edirəm, balamla. Bir gün Rüstəm mənə dedi ki, ana, sən ölsən mənim dərdimi kim çəkəcək, mən ölsəm sən mənim dərdimi çəkərsən, sən hara ölürsən? Heç hərbidə xidmətə getməmişdi, deyirdi ki, ana, ölməyə hazırlaşma, öndə mən gedəcəm, sonra sən...Qıymazdım o sözü mənə desin. Amma gülə-gülə deyirdi, zarafat etdiyini zənn edirdim. Yenə də şükür, balaları qalıb, yuvasını isidənləri var. Hər gün şəkillərinə baxıram, bir başqa təsəllim yoxdu”.
Raifə ana bildirdi ki, Nəzakət Məmmədovanın rəhbərlik etdiyi Respublika Xatirə Kitabı Redaksiyasının çap etdiyi kitablar da şəhid ailələri, anaları üçün böyük təsəllidir. “Bu kitablar yazılır, oğullarımızın adları işıqlandırılır. Təsəllimiz odur ki, qəhrəman oğullarımız unudulmayacaq, onları gələcək nəsillər də tanıyacaq. Bizim təşnə ürəyimizə su çiləyənlərə təşəkkür edirik”-dedi Raifə ana. Ağlamaqdan gözləri sanki quyuya batıb ananın...amma göz yaşının içində ona təsəlli olacaq qürur var. Ana inanır ki, Rüstəm kimi oğullar əbədiyyən yaşayacaq...
Ulu Şamaxının qəhrəman, cəsur oğullarından biri olan Rüstəm Dünyamalıyevin anasının dilindən şəhidin ömür dastanından bir damla da olsun sizə çatdırdıq. Şəhdilərin ölməz Vətən, sən durduqca, var olduqca onlar da var olacaq!!!
İradə SARIYEVA
Şamaxı-Bakı
