Lerikin dağ kəndlərində ağır həyat davam edir. Kəndlinin illərlə qalaqlanmış sosial problemlərin əlindən baş götürüb qaçmaqdan başqa çarəsi yoxdur.
Biganəlik üzündən boşalan kəndlərin sayı isə çoxdur. Üstü çökmüş, divarı dağılmış, qapısı qıfıllı evlər qəlb göynətsə də, rayonda insanların taleyinə məsul olan kreslo sahiblərin tükü belə tərpənmir. Yalan vədlər verməklə rayonun üzün keçmişi olan yaşayış məntəqələrini məhv edir, belə də dövləti aldadırlar. Özləri isə dövlət başçısının sərəncamı əsasında rayonun sosial inkişafı üçün ayrılan pulları mənimsəməklə eyş-işrətdən qalmırlar. Beləcə, hətta Prezidentin gecə-gündüz xalqın rifahı naminə çalışıb gördüyü yaxşı əməllərə xələl gətirirlər. Lerikli məmurlar özlərini o qədər rahat hiss edirlər ki, əhali arasında dinamik inkişafı ilə bütün dünyaya səs salan ölkəmiz barədə yanlış fikirlər söyləməkdən belə çəkinmirlər. Bir sözlə, məmurlar rayonda elə bir qarmaqarışıq salıblar ki, artıq sadə adamların burada yaşaması qeyri-mümkündür...
Dağ kəndlərin heç nəyi olmasa da, işıqlar həmişə gur yanıb. Son vaxtlar isə həftələrlə kəndlərin işıqları yanmır. Bəzən sutkada fasilələrlə işıqların 6-7 dəfən sönməsi adi haldır. Bunun da başlıca səbəbi keçən əsrin 60-70-ci illərdə Rusiyadan gətirilib basdırılan ağac dirəklərin çürüyərək yararsız hala düşməsidir. Güclə ayaq üstə duran ağac dirəklər və onların aralarında sallanmış məftillər balaca külək əsəndə, yağış-qar yağanda insan həyatına daha çox təhlükə yaradır. Bu acınacaqlı vəziyyətdən çıxmaq üçün dövlət tərəfindən vəsait ayrılsa da, amma heç bir iş görülməyib.
Qısası, Lerikin dağ kəndlərində elektrik təsərrüfatı bərbad haldadır. Məmurların dediyi əhalini fasiləsiz olaraq elektrik enerjisi ilə burada təmini nağıla bənzər bir şeydir. İndiki tərəqqi dövründə insanları bu qədər əziyyətdə saxlamaq heç də insafdan deyil. Vəziyyətə son qoymağın vaxtı çoxdan keçib.
Zəfər ORUCOĞLUAzərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü
